Öğrenimde Uyarlanabilirliğin Önemi

Haz 3 • E-ÖĞRENME, GENEL • 279 Views • Yorum yok Öğrenimde Uyarlanabilirliğin Önemi

Uyarlanır öğrenme yıllardır kullanılan bir terim ama günümüzde teknolojinin okullarda yaygınlaşmasıyla eğitim sistemleri, değerlendirmelerde ve öğretim programlarında uyarlanabilir teknolojinin avantajlarına daha çok önem veriyor. Uyarlanabilir öğrenme, bilgisayarlı öğretim alanında, oldukça genel bir terim ve basitten oldukça karmaşığa kadar pek çok işlevselliği tanımlamak için kullanılıyor. Öğrenimde uyarlanabilirliğin temel özelliği, öğrencinin performansına karşılık olarak materyal sunumunu değiştirme kabiliyetidir.

Etkili Uyarlanabilir Öğrenim İçeriği Geliştirme

1970’lerden 1980’lere kadar, belirli bir takım materyaller aracılığıyla bireysel bir öğrencinin eğitim rotasını belirlemek için karmaşık ve gizli algoritmalar kullanan “entegre öğretim sistemleri” geliştirildi.  Bu tür karmaşık bir uyarlanabilirlik, günümüzde DreamBox (Matematik) ya da Carnegie Math gibi, programın belirli bir öğrenme stilinin ve öğrencinin bir matematiksel kavramı kavrayışının derin, yinelemeli ve karmaşık analizini temel alan ve programın süreç ve sunulan materyale uyarlandığı araştırma-bazlı, uzmanlık programlarında kullanılmaktadır. Karmaşık bir uyarlanabilirlik, ayrıca Knewton gibi materyal sunumunun, sistemin kümülatif öğrenci yanıt ve hataları deneyimine göre uyarlanıp özelleştirildiği programlarda da görülmektedir.

Uzmanlık geliştirmelerinin yanında, eğitimsel içerik geliştiricileri için asıl zorluk, bir öğrencinin ihtiyaçlarına göre daha iyi bir öğretim kişileştirmesi yapabilmek amacıyla, program ve derslere belli düzeyde uyarlanabilirliğin eklenip eklenmeyeceği veya nasıl ekleneceği konusudur. En temel düzeyinde bu uyarlanabilirlik, bir öğrencinin bir görevdeki hareket ve yanıtlarının, bir sonraki aktivitenin kapsam ve seviyesini ayarlamak için kullanılabileceği branşlara ayırma teknolojisi olarak adlandırılır. Bu yazıda, bu tür bir basit uyarlanabilirliği oluşturmayla ilgili bazı meselelerin altını çizip böyle bir uyarlanır içerik yaratmak için yazar ve yayımcıların ulaşabileceği bir takım araçları anlatacağız. Uyarlanabilir kaynakların nasıl çalıştıklarını göstermek için bazı örnekleri açıklayacak ve daha sonra uyarlanır eğitim içeriği geliştirmeye yeni, sadeleştirilmiş bir yaklaşım sunacağız.

İçerik Yapısı

Yeni kavramlar öğretmek için tasarlanmış öğretim materyalleri ya da eğitici dersler, genellikle hiyerarşik bir yapıya sahiptir. Uyarlanabilirlik, bu hiyerarşinin farklı seviyelerinde sunulabilmektedir. Öncelikle bu seviyelerin tanımıyla başlayıp daha sonra her seviyenin uyarlanabilirliğini tartışalım. Önerilen seviyeler, her türdeki öğrenim içeriğine tam olarak uymayabilir ama çoğu tipteki eğitici kaynakları, ders ya da programları kapsayacaktır.

Bu hiyerarşinin temel yapıtaşı genellikle küçük bir ekranla gösterimlenen (bazen pop-up’lar ve scrollar’la) ve genellikle metin, çeşitli mültimedya kaynakları ve interaktif aktiviteler içeren bir Öğrenme Nesnesidir. Öğrenme Nesneleri, genellikle bir Sekansa gruplandırılır ve bu da pratikte bir kullanıcının tekil öğrenim oturumuna karşılık gelir. Sekansı bir Ders ya da Bölüm olarak düşünebilirsiniz. Bu organizasyonun bir sonraki aşaması “Ders”tir ve hiyerarşik bir içindekiler listesi ile organize edilen Sekanslardan oluşur. Ayrıca, daha üst bir organizasyon seviyesi de olabilir; ve bu da Ders gruplarına karşılık gelir.

İçerik ya da Öğrenme Yönetimi Sistemi

e-öğrenme araçları

Çoğu durumda, tüm fonksiyonların ve navigasyon/gezinme özelliklerinin tamamen Öğrenme Nesnesi ve Sekansı dahilinde gerçekleşeceğini varsayabiliriz. Başka bir deyişle, bir Öğrenme Nesnesi ve Sekansının tüm içerik özellikleri, bir Öğrenme Yönetim Sistemine (LMS) bağlı değildir. Bu, ayrıca, bu seviyede Öğrenme Nesnesi ve Sekansı dahilinde tanıtılan tüm uyarlanır öğrenme özelliklerinin herhangi bir Öğrenme Yönetimi Sisteminde çalışacağı anlamına gelir.

Daha yüksek Ders ve Ders grubu seviyesinde, bu yapıların genellikle Öğrenme Yönetim Sistemi tarafından yönetildiğini varsaymalıyız. Bu, ayrıca Öğrenme Yönetimi Sisteminin, aynı Dersteki Sekanslar yanında, farklı Dersler ve Sekansları arasındaki navigasyondan sorumlu olacağı anlamına gelir.

Yukarıdaki varsayımlar bu tartışmada önemlidir. Basit bir yazarlık aracı ile, Öğrenme Nesnesi ve Sekans seviyesinde uyarlanır öğretim özelliklerini sağlayabiliriz. Bu özellikler, her Öğrenme Yönetimi Sisteminde çalışacakken, bir Sekanstan fazlasını içeren tüm uyarlanırlık, Öğrenme Yönetim Sistemi işlevselliği ile ilgili olmalıdır çünkü Öğrenme Yönetim Sistemi, Sekanslar arasındaki navigasyondan ve öğrencileri Sekans ve Derslere atamaktan sorumludur. Bu Ders ve Dersler Grubu düzeyinde uyarlanırlık geliştirmenin daha karmaşık olması ve tarih/zaman vermenin sektör standartları olmamasından dolayı, karşılıklı çalışabilirlik açısından daha zor olması anlamına gelir.

Bu yüzden içerik geliştiricilerinin ilk iki uyarlanabilirlik seviyesine odaklanması daha kolaydır: Öğrenme Nesnesi ve Sekans. Öğrenme Nesnesi ve Sekans seviyesine odaklanmak ilk bakışta kısıtlı görünür ama aslında pek çok konu ve başlık için öğrenme deneyiminin kalitesini artırmada yeterli oluyor olmalıdır.

Öğrenme Materyali: Öğrenci Performansı Nasıl Ölçülür?

Geleneksel olarak, öğrencilerin bilgi ve becerilerini ölçmek ve değerlendirmek için etkileşimli aktiviteler ve bazen uyarlanır yollar kullanmaktaydık. Etkileşimli aktiviteler ve özellikle de bunları uyarlanabilirlik içerenleri, öğrenme içeriklerinde henüz çok yaygın olarak kullanılmıyor. Araştırmalar interaktif faaliyetlerin kullanımının, öğrencilerin bilgilerinin kalıcı olmasını sağlayıp sonuçlarını iyileştirdiğini ayrıca öğrenim sürecini çok daha etkin ve katılımcı kıldığını göstermektedir. Sadece ders kitabı modelini sayısallaştırmak ve sorularca takip edilen büyük bilgi parçaları vermek öğretim materyali sunmanın en etkili yolu değildir. Daha zekice bir yaklaşım, etkileşimli aktiviteleri üst biliş sunan öğrenme materyaliyle birbirine geçirmektir. Bu, öğrencilere bildikleri ve bilmedikleri şeyler konusunda zamanında geribildirimler vermeyi de içerir.

Günümüzde eğitimsel içerik yaratmakla alakalı başka bir zorluk, katılım sağlayan etkileşimliliğin yanında öğrenmeyi kişiselleştirecek uyarlanabilirlik katma konusundadır. İlk olarak, öğrencilerin, etkileşimleri hakkında geribildirimler almasını sağlamak önemlidir; sonrasında ise yanıtlarına uygun daha fazla içerik sunulmalıdır. Aşağıda örneklerini vereceğimiz basit bir yazarlık aracını kullanarak bunları yapabilecek Öğrenme Nesneleri ve Sekansları yaratmak mümkündür.  Bu araçta yaratılan etkileşimlerle bir öğrenci tüm soruları cevaplayabilmekte (seç, sürükle-bırak, düzenle, boşluk doldur, grafiği tamamla gibi çoklu interaktif biçimlerde olabilir.) ve daha sonra, her bir Öğrenme Nesnesinde mevcut olan “İşaretle/Kontrol”’ simgesini seçebilmektedir. Öğrenim rotasının nasıl yapılandırıldığına bağlı olarak, öğrenci sonraki içerik grubuna geçebilir veya tüm cevaplar doğru ve toplam sonuç 100% olana kadar tekrar edebilmektedir. Bu süreç esnasında, Öğrenme Nesnesi, İşaretle/Kontrol simgesinin her defasında seçilmesinden sonra yanlış yanıtların kümülatif sayısını toplar. Öğrenme Nesnelerinin başka bir programlanması olmadan, bu araç, öğrenci ve öğretmene girişimlerin ve yanlış cevapların sayısını toplar, sıralar ve sunar. Ayrıca zengin bir öğrenci etkileşimi raporu hazırlar.

Daha da önemlisi, bu araç, bu yanıtları bir sonraki seferde sunulacak Öğrenme Nesnesi veya Öğrenme Nesneleri Sekansını seçmede kullanır. Bunu, önceki etkileşimlerdeki yanlışların sayısı ve tipini temel alarak yapar. Bu basit araçla, içerik yazarları, her iki seviyede de uyarlanabilirlik yaratabilmektedir: Öğrenme Nesnesi ve Sekansı. Her bir aktivitedeki algoritmaları geliştirmekte kullanılan hata tipleri ve sayıları, yaratılmakta olan eğitici materyalin çeşidine ve zorluk düzeyine bağlıdır ve her bir durumda mevcut yazarlarca belirlenmelidir.

2 Uyarlanır Öğrenme Örneği

Adaptive Learning

Şimdi iki seviyede, iki Uyarlanır öğrenme içeriği örneği sunalım: Öğrenme Nesnesi ve Sekans.

  1. Öğrenme Nesnesi Seviyesinde Uyarlanabilir Öğrenme.
    Bu Öğrenme Nesnesi, Bireysel Öğrenme Nesnesi seviyesinde (LO) Uyarlanabilir Öğrenmenin en basit modelini örneklendirir. Bu Öğrenme Nesnesinin ikinci sayfası tek bir aktivite sunmaktadır. Bir öğrenci cevaplar verebilir ve hepsini birden işaretleyebilir. İşaretle/Kontrol simgesini seçmek kullanıcının tüm doğru ve yanlış yanıtlarına not verecektir. Daha sonra kullanıcı, yanıtlarını iyileştirip İşaretle/Kontrol simgesini seçebilecektir. Bu durumda, sürecin tüm yanıtlar doğru olana kadar devam etmesi gerekir. Kullanıcının tüm yanıtları doğru olduğunda, İşaretle/Kontrol simgesini seçmek, aşağıda bir sonraki aktiviteyi gösterecektir. (Tüm yanıtların doğru olmasını isteyen Diğer yaklaşımlarla değiştirilebilir). Mesela, bir öğrenci bir soruyu hedef alan bir ya da daha fazla girişimden sonra tüm cevapları görme seçeneğine sahip olabilir ve sonra devam edebilir. Bu yeni aktivitenin zorluk düzeyi, kullanıcının ilk görevi çözerken yaptığı hataların (Yanlış) toplam sayısına bağlıdır. Bu sayı, İşaretle/Kontrol simgesinin yanında, yanlış sayısı (aktivitede güncel olarak sunulan yanlış cevaplar), İşaretle/Kontrol simgesinin kullanım sayısı ve yüzde sonucuyla birlikte görülebilir. Bu örnekte, bir sonraki aktivitenin zorluğunu seçmek için basit bir mantık uygulanmıştır. Sıfır Hatalı kullanıcı için, en zor aktivite bir sonraki seferde sunulur. Bir Yanlış, orta seviye bir zorluk verir; iki ya da daha fazla Yanlış ise kolay bir görev sunar. Eğer bir soruyu birden fazla çözme girişimi varsa, daha önce öğrencinin yaptığı hata tipinin daha iyi bir analizinin sağlanmasına ve bir sonraki aşamada sunulacak aktivitenin ne olacağını belirlemede yardımcı olabilir.

 

  1. Sekans Seviyesinde Uyarlanır Öğrenme.
    Bu kaynak Ders adı verilen Öğrenme Nesnelerinin bir sekansıdır. Sekans seviyesinde Uyarlanır Öğrenme yaklaşımını örneklendirir. Bu sekansın ilk sayfasında ve bu Dersin üstbilgisinde detaylı bir grafiği görebilirsiniz. Bu dinamik yol kullanıcının başarımını temel alarak, öğrenciyi materyalde yeteneklerine göre yönlendirmek için geliştirilmiştir. Bu, ilk olarak bazı öğretimlerin/yönergelerin sunulduğu daha sonra interaktif aktiviteler yardımıyla kullanıcı bilgi ve becerilerinin değerlendirildiği bir öğrenme aktivitesinin bir örneğidir. Öğrencinin içerikle çalışma tarzı yukarıdaki örnekteki ile aynıdır. 100% sonuca ulaşılmadan bir kullanıcı Sekanstaki bir sonraki Öğrenme Nesnesine geçemez. Tüm yanıtları doğru olduğunda, İşaretle/Kontrol simgesini seçmek Sonraki Sayfa butonunu gösterecektir. Bir sonraki Öğrenme Nesnesinin seçimi kullanıcı tarafından mevcut görevi çözerken yapılan hataların toplam sayısına bağlıdır (Yanlışlar). Yanlış sayısı temel alınarak kullanıcı kolay, orta zorlukta veya daha zor bir aktiviteye yönlendirilir. Navigasyon algoritması için Yanlışların özel sayısı, ders yazarı tarafından her bir aktivite için bireysel olarak belirlenir.  Sekans sonundaki rapor sayfası da kullanıcının izlediği yola bağlı olarak dinamik olarak yaratılır. Sadece ziyaret edilen sayfalar raporda listelenir ve Sekansın toplam sonucuna etki eder. Bu Dersin üstbilgisindeki grafiğe tıklayarak siz de bu örneği değerlendirebilirsiniz. Fakat bu yaklaşımı kullanırsanız, rapor sayfası (Sekansın son sayfası) düzgün çalışmayacaktır.

Araç

uyarlanabilir öğrenme

Yukarıdaki örneklerin tamamı mAuthor aracı ve bu aracın standart özellikleri ile hazırlanmıştır. mAuthor örnekler bölümünü ziyaret ederek çeşitli tiplerde daha fazla eğitimsel içerik örneği görebilirsiniz. Aracın WYSIWIG doğasından dolayı, içerik, yazılım programcılarından yardım alınmadan editörler tarafından hazırlanmıştır. Bu aracın en önemli avantajlarından biri uzman olmayan geliştiricilerin Uyarlanır Öğrenme özelliklerini de içeren karmaşık Öğrenme Nesneleri ve Sekansları yaratmasına olanak sağlamasıdır.

Sonuçlar

Uyarlanır Öğrenme özellikleri içerik organizasyonunun çeşitli seviyelerine dahil edilebilmektedir. Bu yazıda dört seviye önerilmiştir: Öğrenme Nesnesi. Sekans. Ders ve Dersler grubu. Genel olarak, sadece ilk iki seviye Uyarlanır Öğrenme özellikleri inşa etmek için uygundur; bu yüzden her Öğrenme Yönetimi Sistemi platformunda mevcutturlar. Uyarlanırlığın daha yüksek düzeyleri, içeriği kullanıcılara teslim etmek için,  içeriği yaratmak için kullanılan araç ve Öğrenme Yönetimi Sistemi arasında yakın bir ilişki gerektirir.

Eğitim materyalleri konusunda, Yanlışların sayılması ve analizinin (yanlışların kümülatif sayısı) Uyarlanır Öğrenme algoritmalarını öğrencilerin performansının ölçüsü olarak yaratması önerilmiştir çünkü bu, hem geri kazanım uygulaması hem de üst biliş için faydalıdır.

Ayrıca açıktır ki, uyarlanır öğrenme içerikleri hazırlanması, geleneksel tek yollu içerikleree göre daha fazla çaba gerektirmektedir çünkü bireysel bir öğrenci tarafından sadece bir kısmı kullanılacak olsa da, her yol için daha fazla içerik geliştirilmesi gerekir. Maalesef bu zorunluluğu ortadan kaldıracak mucizevî bir algoritma yoktur.

Doğru yazar aracını seçmek önemlidir çünkü aracın kabiliyeti, işlevselliği ve kullanılabilirliği, Uyarlanır Öğrenme içeriğinin yazarlar ve editoryal personel tarafından hazırlanıp hazırlanamayacağını ya da geliştirme sürecinin dış kaynak kullanımı ile yazılım programcılarına verilmesinin gerekip gerekmediğini belirler.

 

Related Posts

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

« »